Sagopa Kajmer – Bağlı Hayatım Pamuk İpliğine

Ekim 1, 2007, 5:02 am | Sagopa Kajmer kategorisinde yayınlandı | Yorum bırakın

KOLERA

Bir adamın adı çıkacağına bence canı çıksın
Bir ağaçta gül de biter diken de kuru bir dalsın
Biri bilmeyen bini nerden bilsin, bundan böyle
Bez alırsam musuldan bak kız alırsam asilden

Sıçan çıktığı deliği bilir,2 gözüm tetiktedir
Yakama bir dua iliştir, o duydğunu yetiştirir
Kendini benimle geliştirir, koordinatım finiştir
Ruj yakanda rapse, giderine giderim hep, değiştir.

Görürdü elmas muamelesi az olsaydı eğer kum
Benden başka ben yok ama uyu ayakta gözünü yum
Değişteremezsin beni, kasma boşa ben buyum
Biraz huysuz biraz kırık ben kendimle mutluyum

Çokmu battı gözüne usturuplu oturuşum benim
Nerem doğru hammie olmasın mı eğri ümitlerim?
Değişeceğine söz vermiştin ama daha demin
Huyun olur abartma açıktan geç alarga
Ha ha ha
İşte hayatın böyle boş bir kahkaha
Dudaklarımdan dökülür yapraklar
Hüzzam makamında savrulur boşvermişliğim
4 bir yana 4 nala kötü günlerim iyilere nazaran
Sayıca fazla
Bak şu tıfıla yürür kasıla kasıla, uymadın mı
Hiçbir kılıfa açta elini bakayım falına
Bak canım senin falın falanmış
Alnın karışlanmış buna alış, bak benim yüzümde bir karış
Bu diyardan sıvış

Bağlı hayatım pamuk ipliğine
Eşkiya bu hükümdar dünyaya
Ademin havasına kurban
Gerdanıma urganı bağla
As bilemediğim her soru için beni
Yık domino taşı misali bir kere de
Hop devir beni evir çevir sustur
Bırakmadı peşimi bu ne divane kuldur..

SAGOPA

Her sene birimiz için kurban olur kuzu koyun
Yaşamak değil oyun, ummadığın anda kesilir boynun
Eteğini indirmek istediğin için hayat fahişe sana göre
Şahitlik etsin suçlarına, komut ver köre!..
Ben kimseyi kaybetmedim, herkes beni kaybetti.
Biraz ayıp etti, bazen yalnızlık da heybetli.
Yaşadığım oda kasvetli. malesef ihtiyacım olan iş rüşvetli
Karamsar adam hikmetli
Naziklikten bıktım, kaba olmam kendime küfür
Bana derin ve deneyselsin diyen moronlara cevaplar üfür
Yaşam sirk sahnesi, jonklör veya cambaz.
Kendi kader tayininde her insan, bir kumarbaz.
Saçımı beyaza boyayan hayat ressamının elleri kadar hafiftir
Tekmesi kaderin.
Evet, kuzen derinim. Derin bir bolca daldım
Tüpümde oksijen bitmek üzere yardım edin!..
Kabre gömsen beni, kaç liradır kefaletin..?

Bağlı hayatım pamuk ipliğine
Eşkiya bu hükümdar dünyaya
Ademin havasına kurban
Gerdanıma urganı bağla
As bilemediğim her soru için beni
Yık domino taşı misali bir kere de
Hop devir beni evir çevir sustur
Bırakmadı peşimi bu ne divane kuldur..

Reklamlar

Yorum Yapın »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.
Entries ve yorumlar feeds.

%d blogcu bunu beğendi: